เที่ยวจิ่วเฟิ่น สือเฟิ่น 1 วันจากไทเป ไปยังไง แวะไหนก่อนดี

หมู่บ้านบนไหล่เขาที่เคยรุ่งเรืองจากเหมืองทองคำ กับถนนเล็กๆ ที่รถไฟวิ่งผ่านกลางร้านค้าห่างจากแผงขายของแค่ไม่กี่ก้าว สองภาพนี้อยู่ห่างจากไทเปไม่ถึงสองชั่วโมง และเป็นเหตุผลที่คนจำนวนมากยอมตื่นเช้าในวันที่สามของทริปไต้หวัน จิ่วเฟิ่นกับสือเฟิ่นมักถูกจับคู่กันเป็นวันเดย์ทริปคลาสสิก แต่สิ่งที่ไกด์บุ๊กหลายเล่มไม่ค่อยบอกคือ ลำดับการเที่ยวสำคัญพอๆ กับจุดหมาย ไปผิดจังหวะนิดเดียว ภาพโคมแดงในฝันอาจกลายเป็นภาพฝูงคนใต้แดดเที่ยงแทน

สือเฟิ่นก่อน จิ่วเฟิ่นทีหลัง ลำดับเดียวที่เราแนะนำ

ถ้าจำได้แค่ข้อเดียวจากบทความนี้ ขอให้เป็นข้อนี้ เริ่มวันที่สือเฟิ่นช่วงสายถึงบ่ายต้น เพราะโคมลอยสีสดและน้ำตกต้องการแสงกลางวัน จากนั้นค่อยย้ายไปจิ่วเฟิ่นช่วงบ่ายแก่ เดินขึ้นเนินไปเรื่อยๆ จนฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม นั่นคือเวลาที่โคมแดงตามโรงน้ำชาติดไฟพร้อมกัน ใครที่ไปจิ่วเฟิ่นตอนเช้าแล้วบ่นว่าไม่เห็นสวยเหมือนในรูป ส่วนใหญ่แค่ไปผิดเวลา ข้อเสียของลำดับนี้มีอย่างเดียวคือขากลับจะเจอคิวรถเย็นที่ยาว ซึ่งเราจะพูดถึงวิธีรับมือในหัวข้อท้ายๆ

กดดูราคาและจอง →

📷 Kenneth Surillo / Pexels

นั่งรถไฟจากไทเปไปยังไงให้ไม่งง

เส้นทางที่นิยมที่สุดคือนั่งรถไฟสายตะวันออกจากสถานีหลักของไทเปไปลงสถานีรุ่ยฟาง ซึ่งเป็นชุมทางสำคัญของวันนี้ จากรุ่ยฟางต่อรถไฟสายผิงซีขบวนเล็กที่วิ่งเลาะหุบเขาไปจนถึงสือเฟิ่น พอเที่ยวเสร็จก็นั่งกลับมาที่รุ่ยฟางอีกครั้ง แล้วต่อรถเมล์หรือแท็กซี่ขึ้นเขาไปจิ่วเฟิ่นซึ่งใช้เวลาไม่นาน ข้อควรรู้คือรถไฟสายผิงซีไม่ได้วิ่งถี่เหมือนรถไฟฟ้าในเมือง ควรเช็กตารางเวลาก่อนออกเดินทางและวางแผนรอบกลับไว้ล่วงหน้า บัตรเติมเงินที่ใช้ขึ้นรถไฟฟ้าในไทเปใช้กับเส้นทางนี้ได้ด้วย ไม่ต้องต่อคิวซื้อตั๋วทุกช่วง

สือเฟิ่น ร้านค้าสองฝั่งราง กับโคมลอยที่เขียนความหวัง

ถนนเก่าสือเฟิ่นคือถนนที่รางรถไฟวิ่งผ่านตรงกลาง สองข้างเป็นร้านขายโคม ร้านไก่ทอดยัดไส้ และร้านขนม ระหว่างที่ไม่มีรถไฟ นักท่องเที่ยวจะลงไปยืนบนรางเพื่อเขียนคำอธิษฐานลงบนโคมกระดาษด้วยพู่กันจีน แต่ละสีของโคมมีความหมายต่างกัน สีแดงเรื่องสุขภาพ สีเหลืองเรื่องเงิน สีชมพูเรื่องความรัก แล้วปล่อยให้ลอยขึ้นฟ้าพร้อมกัน พอได้ยินเสียงสัญญาณรถไฟ ทุกคนจะถอยขึ้นฟุตบาทอย่างพร้อมเพรียงราวกับซ้อมกันมา ความเห็นส่วนตัวคือโคมหลายสีดูสวยในรูป แต่ถ้าอยากได้ความรู้สึกจริงๆ เลือกโคมสีเดียวแล้วเขียนเรื่องที่ตั้งใจจริงจะมีความหมายกว่า และควรรู้ไว้ด้วยว่าโคมที่ตกลงมาเป็นขยะในป่ารอบๆ บางคนจึงเลือกแค่ถ่ายรูปกับโคมโดยไม่ปล่อยก็ไม่ผิดอะไร

กดดูราคาและจอง →

📷 Wei86 Travel / Pexels

น้ำตกสือเฟิ่น เดินเพิ่มอีกนิดแต่ได้ความเงียบกลับมา

หลายคนปล่อยโคมเสร็จแล้วรีบไปต่อ ทั้งที่ห่างออกไปไม่ไกลมีน้ำตกสือเฟิ่น ม่านน้ำกว้างที่ไหลลงแอ่งหินท่ามกลางป่าเขียว ทางเดินเลียบแม่น้ำและข้ามสะพานแขวนเล็กๆ ใช้เวลาไม่นาน เป็นช่วงที่ได้พักหูจากเสียงคนบนถนนเก่า ถ้าไปหลังฝนตกติดกันหลายวัน น้ำจะแรงและขาวฟูสวยเป็นพิเศษ ใส่รองเท้าผ้าใบธรรมดาก็เดินได้สบาย ไม่ต้องเตรียมอุปกรณ์อะไร

โฮ่วท่ง หมู่บ้านแมว ทางเลือกสำหรับคนที่ยังมีแรง

ระหว่างทางกลับจากสือเฟิ่นมารุ่ยฟาง รถไฟจะผ่านสถานีโฮ่วท่ง หมู่บ้านเหมืองถ่านหินเก่าที่วันนี้กลายเป็นบ้านของแมวจรนับไม่ถ้วน แมวนอนตามขั้นบันได หลังคา และสะพานลอยข้ามราง ใครเป็นทาสแมวแวะสักชั่วโมงได้ไม่เสียเที่ยว แต่ต้องบอกตรงๆ ว่าถ้าเวลาจำกัด ตัดจุดนี้ออกแล้วไปถึงจิ่วเฟิ่นเร็วขึ้นจะคุ้มกว่า เพราะการได้เดินจิ่วเฟิ่นก่อนมืดโดยไม่ต้องรีบคือหัวใจของวันนี้

กดดูราคาและจอง →

📷 Gustavo Salazar / Pexels

จิ่วเฟิ่นตอนหัวค่ำ เมื่อโคมแดงเปิดไฟพร้อมกัน

จิ่วเฟิ่นสร้างเกาะไหล่เขาชันที่หันหน้าลงทะเล บ้านเรือนเป็นขั้นบันไดซ้อนกันขึ้นไป ไฮไลต์คือถนนบันไดซูฉี ทางเดินขั้นบันไดแคบที่มีโรงน้ำชาไม้หลายชั้นประดับโคมแดงเรียงราย ภาพที่หลายคนบอกว่าชวนนึกถึงเมืองในการ์ตูนแอนิเมชันญี่ปุ่น ช่วงฟ้าเริ่มมืด ให้หาที่ยืนมุมสูงบนบันไดแล้วมองลงมา จะเห็นโคมแดงไล่ระดับลงไปจนถึงทะเลที่ไกลออกไป ถ้าอยากนั่งจิบชาในโรงน้ำชาที่มีระเบียงมองทะเล ควรไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตกสักพัก เพราะโต๊ะริมหน้าต่างมักเต็มเร็ว

ซอยจีซาน ของกินที่ต้องลองระหว่างเดินขึ้นเนิน

ก่อนถึงบันไดซูฉี ทางเดินหลักคือซอยจีซาน ถนนแคบมีหลังคาบางช่วงที่ร้านขายของกินเบียดกันเต็มสองข้าง ที่ต้องลองคือบัวลอยเผือกและมันม่วงเนื้อหนึบในน้ำเชื่อมหรือน้ำแข็งไส ไอศกรีมห่อแผ่นแป้งบางโรยถั่วลิสงไสกับใบผักชี ซึ่งฟังดูแปลกแต่เข้ากันอย่างน่าประหลาดใจ และลูกชิ้นปลาต้มน้ำใส ส่วนตัวเราชอบกินบัวลอยเผือกแบบร้อนในวันที่ฝนปรอยมากกว่าแบบเย็น เพราะจิ่วเฟิ่นลมแรงและเย็นกว่าในเมืองอยู่พอสมควร

ฝน หมอก และคิวรถขากลับ สามเรื่องที่ควรเผื่อไว้

จิ่วเฟิ่นอยู่ฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวันซึ่งฝนตกบ่อยกว่าไทเป โดยเฉพาะช่วงปลายปีถึงต้นปี พกร่มพับและรองเท้าพื้นเกาะดีไว้เสมอ เพราะบันไดหินเปียกแล้วลื่นมาก เรื่องที่สองคือวันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดยาว ซอยจีซานจะแน่นจนเดินแทบไม่ได้ ถ้าเลือกได้ให้ไปวันธรรมดา เรื่องสุดท้ายคือขากลับ คิวรถเมล์ลงเขาช่วงหัวค่ำยาวมาก ทางออกคือหาเพื่อนร่วมทางแชร์แท็กซี่ลงไปรุ่ยฟาง หรือเลือกนอนค้างที่จิ่วเฟิ่นสักคืนแล้วตื่นมาเดินตอนเช้าที่เงียบสนิท ซึ่งเป็นประสบการณ์อีกแบบที่คนเดย์ทริปไม่มีวันได้เห็น

กลับมานอนไทเป แล้ววางแผนวันที่เหลือ

สำหรับคนส่วนใหญ่ การพักในไทเปแล้วออกเดย์ทริปคือทางที่สะดวกที่สุด เลือกที่พักใกล้สถานีหลักของไทเปจะขึ้นรถไฟไปรุ่ยฟางได้ง่ายโดยไม่ต้องเปลี่ยนหลายต่อ ใครยังไม่ได้วางแผนวันอื่นในเมือง ลองอ่านไกด์เที่ยวไทเปฉบับมือใหม่ประกอบ แล้วกด จองที่พักในไทเป เทียบห้องว่างใกล้สถานีรถไฟผ่าน Trip.com ก่อนออกเดินทาง