เกียวโตกินอะไรดี ตลาดนิชิกิ ซอยปงโตะโจ และเต้าหู้ต้มแบบเกียวโต

ถ้าโอซาก้าคือเมืองที่กินเสียงดัง เกียวโตคือเมืองที่กินเบาๆ อาหารที่นี่ไม่ได้มาพร้อมซอสเข้มข้นหรือป้ายไฟกะพริบ แต่มาในรูปชามเต้าหู้ขาวนวลที่ลอยอยู่ในน้ำร้อน ผักดองสีสวยที่หั่นบางราวกระดาษ และชาเขียวที่ขมนิดๆ ก่อนหวานปลายลิ้นเกียวโตเคยเป็นเมืองหลวงอยู่นับพันปี ความละเมียดแบบราชสำนักจึงซึมลงไปในทุกมื้อ เดินกินเกียวโตให้สนุกต้องปรับจังหวะให้ช้าลงนิดหนึ่ง แล้วคุณจะเริ่มได้ยินรสชาติที่ปกติเราไม่ทันสังเกต

ตลาดนิชิกิ ครัวของเกียวโตที่มีกฎของตัวเอง

ตลาดนิชิกิคือถนนหลังคายาวแคบๆ ใจกลางเมืองที่พ่อครัวและแม่บ้านเกียวโตมาซื้อวัตถุดิบกันมาหลายร้อยปี ของที่ควรลองมีตั้งแต่ไข่ม้วนดาชิมากิที่ชุ่มน้ำซุปจนกัดแล้วน้ำไหล หมึกยักษ์ตัวจิ๋วเคลือบซอสที่ยัดไข่นกกระทาไว้ในหัว ไปจนถึงเต้าหู้ทอดและขนมโมจิ สิ่งที่นักท่องเที่ยวหลายคนไม่รู้คือร้านจำนวนมากในนิชิกิขอให้ยืนกินที่หน้าร้าน ไม่เดินกินไปตามทาง เพราะทางเดินกว้างแค่ไม่กี่เมตร ทำตามป้ายแล้วจะได้รอยยิ้มจากเจ้าของร้านแทนสายตาไม่พอใจ อีกข้อคือหลายร้านเริ่มปิดตั้งแต่ช่วงเย็น ควรมาช่วงสายถึงบ่าย

กดดูราคาและจอง →

📷 Eva Bronzini / Pexels

ของดองเกียวโต ของฝากที่ดีกว่าขนมกล่อง

ร้านที่มีถังไม้เรียงรายเต็มไปด้วยผักดองสีม่วง เหลือง และเขียวคือร้านสึเกะโมโนะ ของดองที่เกียวโตภูมิใจที่สุด ตั้งแต่หัวไชเท้าดองหวานอ่อนๆ ผักกาดดองเปรี้ยวที่ขึ้นชื่อของเมือง ไปจนถึงมะเขือดองสีม่วงเข้ม ส่วนใหญ่ให้ชิมก่อนซื้อ ความเห็นส่วนตัวคือของดองแบบแพ็กสุญญากาศเป็นของฝากที่คุ้มกว่าขนมกล่องสวยๆ ในสถานีรถไฟหลายเท่า เพราะมันคือรสชาติที่หาไม่ได้จากเมืองอื่น แต่ควรเช็กกฎการนำเข้าอาหารและวันหมดอายุก่อนแพ็กลงกระเป๋า

โอบันไซ มื้อบ้านๆ ที่เข้าถึงง่ายกว่าไคเซกิ

หลายคนคิดว่าจะกินอาหารเกียวโตแท้ต้องจองไคเซกิหลายคอร์สราคาสูง แต่ทางเลือกที่เราชอบกว่าสำหรับทริปแรกคือโอบันไซ อาหารบ้านสไตล์เกียวโตที่เป็นกับข้าวจานเล็กหลายอย่าง เช่น ผักต้มในน้ำซุปดาชิ เต้าหู้ทอดตุ๋น และปลาย่างซีอิ๊ว ร้านโอบันไซหลายร้านจัดวางกับข้าวไว้บนเคาน์เตอร์ให้ชี้เลือกได้เลย บรรยากาศเป็นกันเองและราคาเป็นมิตรกว่ามาก ไคเซกิเหมาะกับโอกาสพิเศษ แต่ถ้าอยากรู้ว่าคนเกียวโตกินอะไรกันจริงๆ ทุกวัน โอบันไซตอบโจทย์กว่า

กดดูราคาและจอง →

📷 Leongsan Tung / Pexels

ปงโตะโจกับคิยามาจิ สองซอยขนานที่อารมณ์ต่างกัน

ตกค่ำ ให้เดินเข้าซอยปงโตะโจ ซอยแคบยาวที่มีโคมไฟแขวนหน้าร้านไม้เก่าเรียงไปจนสุดสายตา ช่วงหน้าร้อนร้านฝั่งริมแม่น้ำคาโมะจะตั้งระเบียงไม้ยื่นออกไปให้นั่งกินรับลมเย็น เป็นภาพที่สวยมาก แต่ต้องยอมรับตรงๆ ว่าราคาในปงโตะโจส่วนใหญ่สูงกว่าย่านอื่นพอสมควร ถ้างบจำกัด ลองข้ามไปถนนคิยามาจิที่อยู่ขนานกันห่างไปไม่กี่นาที มีคลองเล็กๆ ไหลผ่าน ร้านอิซากายะเล็กๆ ราคาเป็นกันเอง และบรรยากาศใกล้เคียงกันในแบบที่คนท้องถิ่นเลือกดื่มกันจริง

ยูโดฟุ เต้าหู้ต้มที่ไม่ใช่สำหรับทุกคน

ยูโดฟุคือเต้าหู้ขาวต้มในหม้อดินกับสาหร่ายคอมบุ ตักขึ้นมาจิ้มซีอิ๊วผสมน้ำซุปกับต้นหอม เป็นอาหารสายวัดเซนที่ขึ้นชื่อแถวอาราชิยามะและรอบวัดนันเซนจิ ต้องบอกก่อนว่าคนที่ชอบรสจัดอาจรู้สึกว่ามันจืดเกินไป แต่ถ้าได้กินในวันที่อากาศเย็น นั่งมองสวนหินผ่านบานประตูเลื่อน จะเข้าใจทันทีว่าทำไมคนเกียวโตถึงหลงใหลความเรียบง่ายนี้ แนะนำให้กินเป็นมื้อกลางวันหลังเที่ยววัด แล้วเก็บรสจัดไว้มื้อเย็น

กดดูราคาและจอง →

📷 Viridiana Rivera / Pexels

นั่งรถไฟไปอุจิ บ้านเกิดมัทฉะ

มัทฉะในเกียวโตหาได้ทุกมุมเมือง แต่ถ้าเป็นแฟนชาเขียวตัวจริง ครึ่งวันที่อุจิคุ้มกว่าการไล่ชิมในเมืองหลายเท่า เมืองเล็กริมแม่น้ำนี้นั่งรถไฟจากเกียวโตไม่ถึงชั่วโมง ถนนเส้นหลักมีร้านชาเก่าแก่เรียงกัน ให้ลองทั้งชาเขียวชงแบบดั้งเดิม พาร์เฟต์มัทฉะหลายชั้น และโซบะชาเขียว แล้วเดินต่อไปดูวัดเก่าริมน้ำที่อยู่บนเหรียญสิบเยน เป็นครึ่งวันที่ช้าและอิ่มที่สุดของทริป

ปิดท้ายด้วยราเมนน้ำซุปเข้มแถวสถานีเกียวโต

หลังจากกินของละเมียดมาทั้งวัน บางทีท้องก็อยากได้อะไรหนักๆ ราเมนสไตล์เกียวโตกลับเป็นสายน้ำซุปซีอิ๊วเข้มข้นมีมันหมูลอยหน้า ตัดกับภาพลักษณ์เมืองที่เรียบร้อยอย่างสิ้นเชิง ร้านดังหลายร้านรวมตัวกันอยู่แถวสถานีเกียวโต เหมาะเป็นมื้อดึกก่อนกลับที่พัก หรือมื้อสุดท้ายก่อนขึ้นรถไฟไปสนามบิน

เดินทางมาเกียวโต และพักย่านไหนให้ใกล้ของกิน

เกียวโตไม่มีสนามบินของตัวเอง ส่วนใหญ่บินลงสนามบินคันไซแล้วนั่งรถไฟด่วนเข้าสถานีเกียวโต ใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ สำหรับทริปสายกิน การพักย่านคาวาระมาจิหรือกิออนสะดวกที่สุด เพราะเดินถึงนิชิกิ ปงโตะโจ และคิยามาจิได้ในไม่กี่นาที ใครยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะพักฝั่งไหน อ่านเทียบที่พักเกียวโต กิออนหรือใกล้สถานีเกียวโตก่อนก็ได้ พร้อมแล้วก็กด จองที่พักย่านคาวาระมาจิ เกียวโต เช็กห้องว่างผ่าน Trip.com ได้เลย