โตเกียวกินอะไรดี ตลาดซึกิจิ อะเมโยโกะ ถึงตรอกยากิโทริชินจูกุ
ภาพโดย Tony Wu / Pexels
กฎข้อแรกของการกินในโตเกียวคือ อย่าเชื่อว่าร้านที่คิวยาวที่สุดคือร้านที่อร่อยที่สุดเสมอไป เมืองนี้มีร้านอาหารมากจนนับไม่ไหว ร้านราเมนเล็กๆ ที่มีแค่แปดที่นั่งหน้าเคาน์เตอร์ในซอยที่ไม่มีใครถ่ายรูป อาจให้มื้อที่จำได้นานกว่าร้านดังที่ต่อคิวสองชั่วโมง โตเกียวจึงเป็นเมืองที่เหมาะกับการกินแบบเดินสำรวจ ไล่ไปตามตลาด ตรอก และชั้นใต้ดินห้าง มากกว่าการวิ่งตามลิสต์ร้านจากโซเชียล บทความนี้เรียงตามจังหวะของหนึ่งวัน ตั้งแต่มื้อเช้าริมตลาดจนถึงแก้วสุดท้ายใต้ควันยากิโทริ
ตลาดนอกซึกิจิ มื้อเช้าที่คุ้มกับการตื่นเช้า
หลายคนเข้าใจว่าตลาดซึกิจิปิดไปแล้ว ความจริงคือส่วนตลาดค้าส่งและการประมูลปลาทูน่าย้ายไปที่โทโยสุ แต่ตลาดนอกที่เป็นร้านค้าและแผงของกินยังอยู่ครบ และยังคึกคักทุกเช้า ของที่ควรลองคือไข่หวานย่างเสียบไม้ที่ยังอุ่นอยู่ หอยเชลล์ย่างเนยโชยุ ปลาทูน่าแซลมอนบนข้าวในร้านดงบุริเล็กๆ และหอยนางรมตัวใหญ่ที่แกะกันตรงหน้า เคล็ดลับคือมาให้เช้า เพราะร้านจำนวนมากเริ่มเก็บของตั้งแต่ช่วงเที่ยง และสายๆ คนจะแน่นจนเดินลำบาก หลายแผงขอให้ยืนกินตรงหน้าร้าน อย่าถือของกินเดินไปตามทาง
อะเมโยโกะ ตลาดเสียงดังใต้รางรถไฟอุเอโนะ
ถ้าซึกิจิคือตลาดของคนรักอาหารทะเล อะเมโยโกะคือตลาดของคนที่ชอบความวุ่นวายแบบมีชีวิต ถนนยาวเลียบใต้รางรถไฟระหว่างสถานีอุเอโนะกับโอกาจิมาจิเต็มไปด้วยแผงผลไม้หั่นเสียบไม้ ร้านปลาที่พ่อค้าตะโกนเรียกลูกค้า ร้านขนม และร้านยืนดื่มที่เปิดตั้งแต่กลางวัน บรรยากาศที่นี่ตรงข้ามกับภาพโตเกียวที่เงียบและเป็นระเบียบโดยสิ้นเชิง ความเห็นส่วนตัวคือช่วงบ่ายแก่ดีที่สุด แสงแดดลอดผ่านรางรถไฟลงมา ร้านอาหารเสียบไม้เริ่มย่าง และคนทำงานเริ่มแวะดื่มเบียร์แก้วแรกของวัน
ราเมนโตเกียว กับตู้กดตั๋วที่ไม่ต้องกลัว
ราเมนสไตล์โตเกียวดั้งเดิมคือน้ำซุปโชยุใส หอมปลาแห้งและน้ำซุปไก่ เส้นหยิกเล็ก รสชาติเบากว่าราเมนหมูข้นที่คนไทยคุ้นเคย อีกแบบที่ควรลองคือสึเคะเมง เส้นเย็นแยกกับน้ำจิ้มเข้มข้นที่ต้องจุ่มกินทีละคำ ร้านราเมนหลายร้านให้สั่งผ่านตู้กดตั๋วหน้าร้าน ถ้าอ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออก ปุ่มบนสุดซ้ายมักเป็นเมนูหลักของร้าน กดแล้วยื่นตั๋วให้พนักงานได้เลย บางตู้มีปุ่มภาษาอังกฤษหรือรูปประกอบด้วย พกเงินสดและเหรียญติดตัวไว้เสมอ เพราะตู้เก่าหลายตู้ยังไม่รับบัตร
ชั้นใต้ดินห้าง ครัวลับของคนทำงานโตเกียว
ชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าใหญ่ในโตเกียวคือโลกอีกใบ เต็มไปด้วยเบนโตะ ซูชิกล่อง ของทอด สลัด ขนมญี่ปุ่นและขนมฝรั่งที่จัดวางสวยจนไม่กล้ากิน ย่านอย่างชินจูกุและกินซ่ามีหลายห้างให้เดินต่อกัน ทริกที่คนท้องถิ่นใช้คือแวะช่วงใกล้ห้างปิด หลายร้านติดสติกเกอร์ลดราคาอาหารสดที่ต้องขายให้หมดภายในวัน ซื้อกลับไปกินที่ห้องพักพร้อมเบียร์เย็นๆ ได้มื้อที่ดีกว่าร้านอาหารระดับกลางหลายร้าน ข้อเสียคือแทบไม่มีที่นั่ง ต้องเตรียมใจว่าจะได้กินที่ห้องหรือสวนสาธารณะ
สึกิชิมะ มนจะยากิที่หน้าตาไม่ช่วยเลย
ห่างจากซึกิจิไปไม่ไกล ถนนสึกิชิมะมีร้านมนจะยากิเรียงกันยาวหลายสิบร้าน มนจะยากิคืออาหารกระทะเหล็กของโตเกียว คล้ายโอโคโนมิยากิแต่แป้งเหลวกว่ามาก ผัดกะหล่ำปลีและเครื่องเป็นวงบนกระทะ เทน้ำแป้งลงตรงกลาง แล้วใช้ไม้พายเล็กขูดส่วนที่เกรียมติดกระทะขึ้นมากินทีละนิด ต้องบอกตรงๆ ว่าหน้าตาไม่น่ากินเลยในครั้งแรกที่เห็น แต่ส่วนขอบกรอบๆ กับชีสหรือไข่ปลาเมนไทโกะนั้นติดใจจริง ถ้าทำไม่เป็น บอกพนักงานให้ช่วยทำให้ได้ หลายร้านยินดีสาธิตรอบแรกให้
โอโมอิเดะโยโกโจ ยากิโทริใต้ควันไฟหลังเลิกงาน
ตกค่ำ เดินออกจากสถานีชินจูกุฝั่งตะวันตกไม่กี่นาทีก็ถึงตรอกโอโมอิเดะโยโกโจ ตรอกแคบๆ ที่ร้านยากิโทริขนาดเล็กเบียดกันอยู่ใต้ป้ายไฟ ควันถ่านลอยคลุ้งทั้งตรอก บางร้านนั่งได้แค่ห้าหกคน ไหล่ชนไหล่กับพนักงานออฟฟิศที่เพิ่งเลิกงาน สั่งไก่เสียบไม้ทั้งแบบซอสหวานและแบบเกลือ แล้วลองเครื่องในไก่สักไม้ถ้ากล้า ข้อควรรู้คือหลายร้านมีค่าที่นั่งหรือจานเรียกน้ำย่อยที่เสิร์ฟมาโดยไม่ได้สั่ง เป็นธรรมเนียมปกติของร้านดื่มญี่ปุ่น และบางร้านไม่ต้อนรับกลุ่มใหญ่หรือคนที่มาแค่ถ่ายรูป ถ้าจะเข้าไป ให้ตั้งใจนั่งกินจริงๆ
มารยาทเล็กๆ ที่ทำให้ทุกมื้อราบรื่น
ญี่ปุ่นไม่มีธรรมเนียมให้ทิป การวางเงินทิ้งไว้บนโต๊ะอาจทำให้พนักงานวิ่งตามมาคืน การกินขณะเดินบนถนนก็ไม่ค่อยเป็นที่นิยม ซื้ออะไรมาให้ยืนกินตรงหน้าร้านให้เสร็จ ส่วนการซดเส้นราเมนเสียงดังไม่ใช่เรื่องเสียมารยาท ออกจะเป็นการบอกว่าอร่อยด้วยซ้ำ และถ้าร้านเล็กมีคิวยาว การนั่งแช่หลังกินเสร็จนานๆ ถือว่าไม่ค่อยเกรงใจคนที่รออยู่
เข้าเมืองจากสนามบิน แล้วพักย่านไหนให้ใกล้ของกิน
โตเกียวมีสองสนามบิน ฮาเนดะอยู่ใกล้เมืองกว่า ส่วนนาริตะไกลกว่าแต่มีรถไฟด่วนและรถบัสเข้าเมืองสะดวก สำหรับทริปสายกิน การพักย่านชินจูกุได้เปรียบตรงที่เดินถึงตรอกยากิโทริได้ทุกคืน และนั่งรถไฟไปอุเอโนะหรือซึกิจิได้ไม่ยาก ใครยังเลือกไม่ถูกระหว่างชินจูกุกับชิบุยะ อ่านเทียบที่พักโตเกียว ชินจูกุหรือชิบุยะก่อนตัดสินใจได้ แล้วกด จองที่พักย่านชินจูกุ โตเกียว ดูห้องว่างผ่าน Trip.com ได้เลย
แผนที่ โตเกียว, ญี่ปุ่น
พร้อมจองทริปนี้แล้วหรือยัง? เช็กราคาและห้องว่างล่าสุดได้ทันที
เช็กที่พักย่านชินจูกุ โตเกียวคำถามที่พบบ่อย
ตลาดซึกิจิยังมีอยู่ไหม หลังตลาดปลาย้ายไปแล้ว?
ส่วนตลาดค้าส่งและการประมูลปลาย้ายไปที่โทโยสุแล้ว แต่ตลาดนอกซึกิจิที่เป็นร้านอาหารและแผงของกินยังเปิดอยู่ และยังเป็นจุดกินมื้อเช้าอาหารทะเลยอดนิยมของโตเกียว ควรไปช่วงเช้าเพราะหลายร้านปิดเร็ว
ร้านอิซากายะในโตเกียวมีค่าอะไรเพิ่มนอกจากอาหารไหม?
หลายร้านมีค่าที่นั่งหรือจานเรียกน้ำย่อยเล็กๆ ที่เสิร์ฟมาโดยไม่ได้สั่ง ซึ่งถือเป็นธรรมเนียมปกติ ไม่ใช่การโกง ถ้าไม่แน่ใจ ถามก่อนนั่งได้เลย
อ่านต่อ
📷 Dmitriy CauseLove / Pexelsสตรีทฟู้ดเยาวราช กินอะไรดี เดินชิมของอร่อยไชน่าทาวน์กรุงเทพ
รวมของกินขึ้นชื่อย่านเยาวราช ไชน่าทาวน์กรุงเทพฯ ตั้งแต่ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ หอยทอด ไปจนถึงติ่มซำ พร้อมเวลาที่ควรไปและวิธีเดินทาง
📷 Macros Guy / Pexelsกินอะไรดีที่ภูเก็ต ร้านอาหารพื้นเมืองย่านเมืองเก่าที่ต้องลอง
แนะนำของกินพื้นเมืองภูเก็ตย่านเมืองเก่า ตึกชิโนโปรตุกีสสีสันสด ตั้งแต่หมี่หุ้น โอ๋ต๊าว ไปจนถึงหมูฮ้อง พร้อมช่วงเวลาที่ควรไปเยือน
📷 Water White / Pexelsกินอะไรดีย่านจิมซาจุ่ย ฮ่องกง ทริปสุดสัปดาห์ฉบับคนชอบกิน
รวมของกินเด็ดย่านจิมซาจุ่ย ฮ่องกง เหมาะกับทริปสุดสัปดาห์สั้นๆ เดินง่าย ใกล้ท่าเรือสตาร์เฟอร์รี